İmralı’dan beklenen davet nihayet geldi; Öcalan, “tüm kümeler silah bırakmalı ve PKK kendini feshetmelidir” dedi.
Bu davetin ve ortamın oluşmasında, Öcalan’ın da referans gösterdiği üzere Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ve MHP Genel Başkanı Bahçeli’nin iradeleri var. MİT ve öteki birtakım devlet kurumlarının da davetin ve ortamın oluşmasına katkı verdiklerine kuşku yok.
Öcalan’ın daveti sonrasında Cumhurbaşkanı Erdoğan, AK Parti yöneticileri ve Devlet Bahçeli’nin açıklamalarında soğukkanlılık bilhassa dikkati çekiyor. Çağrıyı olumlu karşılıyorlar ancak açıklamalar temkinli. Daha doğrusu, “Mesele terör örgütünün problemidir. Şimdilik mesafeliyiz. Davet karşılık bulursa bakarız” cinsinden bir yaklaşım var. Aslında bu yaklaşımı, “elimiz çok rahat” olarak da okuyabiliriz. Devlet, adeta, “silahı ister bırakırsınız, ister bırakmazsınız, bundan sonrası sizin bileceğiniz iş” demeye getiriyor.
Şu soruyu hepimizin sorması gerekiyor: Neden artık? Ne oldu da aniden tahlil arayışı içine girildi?
Terör taarruzlarında artış mı var? Hayır? Türkiye üzerinde milletlerarası baskı mı var? Hayır. Terör kaynaklı, geleceğe dair riskler mi var? Hayır.
2015’teki Tahlil Süreci’ni gerektiren bir durum mu hasıl oldu? Ona da hayır.
O vakit devlet neden bu türlü bir teşebbüsü başlattı? Durup dururken hatta terör bitme noktasına gelmişken, tahlil arayışı neden başladı?
“Neden artık?” sorusuna geri dönelim: Türkiye, terörle gayrette muvaffakiyet sağladı. Milletlerarası baskıları umursamıyor. Avrupa’nın büyük sıkıntıları var. İçerde tam bir kararlılık, istikrar, terörle ve uzantılarıyla çaba azmi var.
Yani tam olarak sıkıntı oyunu bozdu.
PKK’dan gelen “olumlu”, PYD’den gelen “olumsuz” açıklamalara da hiç prim vermemek gerekiyor. Öcalan’ın davetine uyarak silah bırakmak kendileri için en elverişli “çıkış” olacaktır. Nasıl bir hal alacaklarıyla ise Türkiye hiç ilgilenmiyor desek yeridir.
Gelinen noktayı Türkiye ismine bir “pazarlık”, “taviz verme”, “müzakere”, “anlaşma” vs. üzere kavramlara sulandırmaya çalışanlar, esasen bunu işsiz kalma ya da yıllardır sömürdükleri bataklığın kuruması derdiyle yapıyorlar.
Terörün ortadan çekilmesi, Türk ile Kürt’ün evvelce olduğu üzere içtenlikle, muhabbetle kucaklaşmasını sağlayacaktır. Bilhassa Suriye Devrimi’yle birlikte global güç haline geldiğini ilan eden Türkiye, içerde pekiştireceği kardeşlikle bölgesel ve global liderliğini de pekiştirmiş olacaktır.
Ortada kaygılanacak bir durum yok; sevinmek ve umutlu olmak için ise çok münasebet var. Şundan emin olun: Türkiye’de âlâ şeyler oluyor. Türkiye tek başına bir kere daha tarih yazıyor.
