Gazete 24 Saat

  1. Anasayfa
  2. »
  3. Ekonomi
  4. »
  5. Yargı dağıtma babam

Yargı dağıtma babam

adminn adminn -
133 0

Otobüste önümde oturan baba kız olduğunu iddia ettiğim iki kişi bindiklerinden bu yana konuşuyorlardı.

Adamın uzun konuşmasından, kızın da sıkıldığını gösterir üsluptaki hareketlerinden, babanın kızına nasihat ettiği anlaşılıyordu.

Uzun sürmedi otobüsteki karşılıksız tek taraflı muhabbet.

Kız sesini biraz yükselterek, “Yeter baba, yargı dağıtma” diyerek babasını susturdu.

Baba sustu, kız önüne döndü, telefonuyla ilgilenmeye devam etti.

Muhtemelen “

Baba yargı dağıtma

” cümlesini duyanların ekserisi kızı ayıplarken babanın düştüğü duruma da üzüldüler.

Yargı dağıtma

” sözü gençler ortasında çok yaygın kullanılıyor.

Biri nasihate geçtiği anda hiç beklemeden yapıştırıyorlar cümleyi.

Genç evladı olan anne babalara yabancı bir kelam değil bu.

Çoğu vakit zaman bu ihtara muhatap olmuştur.

Birilerini uyarırken vakit ve tabana dikkat etmeyiz.

Etmediğimiz için de karşılığını alırız.

Hz. Ali’nin kelamı olarak bilinen, “

Başkalarının duyacağı formda birilerine öğüt vermek, öğüt değil hakarettir

” cümlesi çok yerinde bir ikazdır ancak nedense kendini yargı dağıtma makamında görenler özellikler anne babalar bu ihtara kulak asmazlar.

Yargı dağıtma makamına yapışanlar her ortamda bu kutsal! vazifeyi yerine getirme üzere bir hakları olduklarını sanırlar.

Makamın verdiği bir ukalalıktır bu.

**

Kızın otobüstekilerin duyacağı ve göreceği biçimdeki hali babaya karşı

saygısızlık

gibi görünse de o denli değil.

Baba, toplu taşıma aracında herkesin duyma ihtimalinin olduğu bir yerde nasihat edilmemesi gerektiğini bilseydi bu türlü bir sahne yaşanmayacaktı muhtemelen.

Veya baba kendini yargılayan, kendi

hata ve yanlışlarıyla yüzleşen

biri olsaydı, tekrar tıpkı sahneye görmeyebilirdik.

**

Yargı dağıtırken bir tek kendimize ilişmeyiz.

Hangi makamda olursa olsun etrafımızdan başlayarak bütün dünyayı kapsayacak biçimde eleştiremeyeceğimiz insan yoktur.

Televizyon kanallarında haber tartışma programlarındaki konuşmacılara ve spor yorumcularına bakın hepsi yargı dağıtır.

Bilmiyorum

”, “Bu mevzu benim bilgi alanımın dışında” diyen birini göremezsiniz.

Eğitimli eğitimsiz, bayan erkek, varlıklı fakir herkesin çarçabuk ulaşacağı bir makam burası.

Çalışmayla, yetenekle elde edilen bir makam değil.

Hatta

çalışmayla

kaybedilen bir makamdır.

Hayatta tek sloganımız bu; “Biz uygunuz, birileri biraz güzel, birileri biraz daha âlâ lakin dünya makus.”

**

Kimse hesap vermek, yargılanmak, eleştirilmek istemez.

Herkesin rahatsızlık duyacağı bir makamdır orası.

Ancak

hesap soran makam

o denli değildir.

Hesap soran makamda olmak herkese kendini düzgün hissettirir.

Kendini adam zannedersin.

Söyleyecek lafın olduğu için çevrende

havan

olur.
Başkalarını yargılarken kendimize

özgüven

pompalaması yapmış oluruz.

**

Yapılması gereken hususlarda üzerimize düşeni yapmadığımızda kendimizi affetmek için

vicdanımıza

onlarca düzmece kanıt üretiriz
Yapılmaması gerekenleri biz yaptığımızda yeniden birebir düzmece kanıtlarla yanlış ve yanılgılarımızı küçültüp

masumlaştırırız

.

Ancak yapılmaması gerekenleri öbürleri yaptığında affetmeyiz.

Hep öbürleri büyük cürüm işler.

Küçük affedilebilir bütün kabahatler şahsımıza ya da çok sevdiklerimize aittir.

Bizim yanılgılarımız ya

yanlışlıkla

ya kazayla ya da mecbur bırakıldığımız içindir.

Başkalarınınki bilerek isteyerektir, tercihtir.

**

Cömertliği

başkasından bekleriz yapmazsa yargılarız.

İyilikleri diğerinden bekleriz, yapmazlarsa eleştiririz.

Kötülüklerden vazgeçme konusunda da tıpkı baştayız.

Fedakarlıkları

da diğerlerine havale ederiz.

Yapmazlarsa eleştiririz.

Bütün çaba ve uğraşımız her bahiste her ortamda kendimizi hesap soran makamda tutmak.

Başka büyük kaygımız yok.

Egomuzu

o kadar beslemişiz ki artık yönetemiyoruz.

Bizi istediği yere sürüklüyor.

Yuların

bizim elimizde gözükmesi hem kendimize hem diğerlerine karşı kullandığımız fotoğraftan diğer bir şey tabir etmiyor.

Burundan kıl aldırmamak

her devrin kuralıdır fakat bu periyotta bu kural meziyet haline dönüşmüştür.

**

Söylediklerim asla yargı dağıtmak kapsamında değil, müşahede ve sosyolojik tespitlerden ibaret.

Yani “

Kendimizden başlayalım

” diyorum.

Kendimizden başlarsak diğerlerini yargılamaya vaktimiz kalmayacaktır.

Kendimizden başlarsak dünya daha süratli güzelleşecektir.

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Web sitemizde size mümkün olan en iyi deneyimi sunmak için çerezleri kullanıyoruz. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Kabul Et