En son 15 Temmuz’u takip eden günlerde hissetmiştim bu duyguyu. Uyumadan evvel uzun uzun haberlere bakıyor, toplumsal medyayı denetim ediyor, bazen geceleri uyanıp birebir seremoniyi tekrarlıyor, sabah gözümü açar açmaz birinci işim haberleri denetim etmek oluyordu. “Biz bu köpekleri kovduk kovmasına da sanki memleketin başına bir şey gelir mi yeniden de?” diye sora sora mecnuna dönmüştüm. Nasıl tanımlanır bu duydu bilmiyorum. Nazarımda Türkiye bir bebek, ben de bebeğinin çıkaracağı en küçük sese reaksiyon verip